เกี่ยวกับสุนัขจรจัด
เรื่องราวและเบื้องหลังที่น่าสงสารของสุนัขจรจัด
ตามธรรมดาแล้วลูกสุนัขเมื่อแรกเกิดจะน่ารักมาก มีขนปุกปุยฟูรอบตัว
หน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดู ทำให้น่ารักและน่ากอด ขี้ประจบ ชอบเล่นซุกซน
และทำให้คนอยากมีสุนัขไว้เป็นเพื่อน
ในจังหวัดเชียงใหม่ของเราก็เหมือนกับที่หลาย ๆ
แห่งในประเทศไทยและทั่วโลก
เรื่องการดูแลและช่วยเหลือสัตว์ยังไม่ค่อยมีความสำคัญเท่าไรนักกับสังคม
เพราะฉะนั้นลูกสุนัขจรจัดที่น่าสารจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วไม่น่าเชื่อและ
ห่างไกลจากความช่วยเหลือ
แต่ก็ยังมีชาวบ้านที่มีจิตเมตตารักและสงสารสุนัขบางท่านก็นำลูกสุนัขจรจัดไป
เลี้ยงดูที่บ้าน บางท่านก็นำอาหารมาแจกแก่สุนัขจรจัดตามถนนทุกวัน
แต่ก็ยังน่าเศร้าใจที่ยังมีสุนัขจรจัดอีกมากหลายที่ยังถูกทอดทิ้งไม่มีใคร
ให้ความเอาใจใส่เหลียวแล
และนอกจากนั้นก็ยังมีการซื้อขายลูกสุนัขที่มีเชื้อสายพันธ์ผสม
มีชื่อเสียง(เพ็ดดีกรี)
ที่ได้มาจากการผสมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องในร้านขายสัตว์เลี้ยงทั่วไปซึ่งเป็น
ความจริงที่น่าเศร้าใจเมื่อคิดถึงสภาพที่น่ากลัวนั้น
ในเมืองของเราไม่มีความสนใจและไม่ให้ความสำคัญกับคำว่าความปลอดภัย
แทบทุกวันและเป็นของธรรมดาท่านจะได้เห็นคน ๔
คนนั่งซ้อนกันบนจักรยานยนต์โดยมีสุนัขพู๊ดเดิ้ลตัวเล็กเท่าตุ๊กตา
สองขายืนอยู่บนเข่าของคนขับและมือของมันก็แตะอยู่บนราวข้างหน้าคนขับ
น่ากลัวเท่านั้นยังไม่พอ บางครั้งคนขับยังมีการกางร่มกันแดดอีกด้วย
สุนัขตัวโตที่ไม่มีสายพันธ์ผสม
ไม่มีชื่อเสียง(เพ็ดดีกรี)ไม่ถูกนับเข้าเป็นสัตว์เลี้ยงหรือเป็นสุนัขของ
ครอบครัว แต่ก็ยังมีบ้านหลายบ้านที่เลี้ยง “หมาไทย”เอาไว้เฝ้าบ้าน
ให้อาศัยอยู่ข้างนอกบ้านในขณะเดียวกันสุนัขที่มีสายพันธ์มีชื่อเสียง
(เพ็ดดีกรี) ได้ถูกเลี้ยงดูอยู่ในบ้าน
ถูกเอามาปล่อยที่ถนนและที่วัด
ลูกสุนัขที่เราเห็นเดินเกะกะหาอาหารอยู่แถวถนนส่วนมากเป็นลูกสุนัขที่
เกิดจากสุนัขจรจัด
แต่บางตัวก็เป็นลูกสุนัขบ้านที่เกิดจากสุนัขที่มีบ้านอยู่ สุนัขที่มี
เจ้าของ สุนัขจรจัดเหล่านี้ส่วนมากแล้วไม่เคยได้รับการทำหมัน
ลูกสุนัขที่เกิดขึ้นในบ้านและที่เจ้าของไม่ต้องการเลี้ยงก็ถูกนำเอามาปล่อย
ทิ้ง ส่วนมากแล้วลูกสุนัขเหล่านี้จะถูกนำมาปล่อยแถวที่ ถนน ตลาดหรือวัด
แทนที่จะรับผิดชอบหาที่อยู่ให้กับลูกสุนัข
โดยติดต่อเพื่อนบ้านหรือคนรู้จักให้ช่วยรับเลี้ยงต่อ ที่ศูนย์แคร์ ฟอร์
ด๊อกส์
ก็เคยได้พบถุงกระสอบข้าวเจตนามาวางแอบทิ้งอยู่หน้าประตูศูนย์จากผู้ไม่
ประสงค์ออกนามซึ่งในกระสอบนั้นเต็มไปด้วยลูกสุนัขหลายตัว
ถ้าท่านไปตลาด ศูนย์การค้า บริเวณที่จอดรถ
ท่านจะได้พบสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้
ท่านจะได้พบกับดวงตาที่อ่อนแสงแสดงความเป็นมิตร เดินเกะกะ
รอคอยอาหารเหลือเททิ้งจากร้านค้า จากรถเข็นขายอาหาร
เดินหาอาหารตามที่ทิ้งขยะ
กินแทบทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อปะทังความหิวและเพื่อความอยู่รอด
มันเป็นชีวิตที่ “หมดหวัง”
ความหวังหมดไปตั้งแต่แรกเริ่มถูกเอามาปล่อยทิ้ง
แรกเริ่มที่มองหาเจ้าของไม่พบ ปล่อยให้อยู่แบบยถากรรม
ท่านจะได้พบชีวิตที่น่าสงสาร น่าเวทนา
หมดหวังเหล่านี้ได้แทบทุกแห่งแถวชุมชนไม่ว่าจะเป็นตอนเช้าหรือตอนเย็น
ถ้าเป็นที่วัด สุนัขที่น่าสงสาร
ที่ถูกนำมาปล่อยเหล่านี้ต้องต่อสู้ดุเดือดมากขึ้นอีกหลายเท่านัก
เพราะวัดเองก็ไม่สามารถจะหาอาหารมาเลี้ยงสุนัขเหล่านี้ได้ทั้งหมด
สุนัขต้องต่อสู้หาอาหารเอง
ต้องปรับตัวให้เข้ากับกลุ่มพวกสุนัขเจ้าถิ่นที่อยู่ในวัดมาก่อนให้ได้เพื่อ
ความอยู่รอด เพราะถ้าเข้ากับพวกสุนัขที่อยู่ก่อนไม่ได้ก็หมายถึงตาย
จะถูกรุมกัดและบาดเจ็บจนตาย
การหาอาหารกินในวัดและตามแถวหมู่บ้านแสนจะลำบากยากเย็น
เพราะส่วนมากชาวบ้านเขาก็มักจะเลี้ยง
“หมาเฝ้าบ้าน”ไว้ป้องกันบ้านของเขากันอยู่แล้ว
ไม่มีเศษอาหารหลงเหลือมาถึงพวก “หมดหวัง” น่าสงสารเหล่านี้
บางวัดมีสุนัขที่เจ้าของนำมาปล่อยทิ้งที่วัดร่วมร้อยกว่าตัว
เป็นจำนวนที่น่าตกใจ
ไม่ใช่เพราะท่านเจ้าอาวาสท่านต้องการจะลี้ยงสุนัขมากมายอย่างนี้
แต่ท่านก็ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้
และบางวัดก็ยังมีเจตนาร้ายที่ต้องการกำจัดสุนัขออกจากวัดอีกด้วย
ทั้งนี้เพราะเจ้าของสุนัขที่นำสุนัขมาปล่อยไม่มีความคิด
ไม่มีความกรุณาสงสารและไม่มีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้น
สถานภาพที่ศูนย์พักฟื้น แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์
ถึงแม้จะมีผู้รับอุปถัมภ์ รับอุปการะเลี้ยงสุนัขอยู่ตลอดเวลา
สุนัขที่ศูนย์รับเลี้ยงดูอยุ่ก็ยังมีจำนวนสูงมาก ศูนย์ แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์
ได้พยายามหาผู้อุปถัมภ์รับเลี้ยง
มีที่อยู่ให้กับลูกสุนัขที่ถูกปล่อยทิ้งแทนที่จะให้ลูกสุนัขเหล่านั้นเติบโด
กลายเป็นสุนัขจรจัดกลางถนนเดินเกะกะหาอาหารอยู่ตามท้องถนนทั่วไป
ตายด้วยอุบัติเหตุ และสาเหตุอื่น ๆ หรือไม่ก็กลายเป็นหนึ่งในพัน ๆ
ตัวที่มีชีวิตอยู่อย่าง “หมดหวัง”
- งบประมาณรายได้และสถานที่พักฟื้นของศูนย์ไม่กว้างขวางใหญ่โตนัก
สามารถรับสุนัขได้ประมาณ ๘๐ ตัว (รวมทั้งสุนัขแก่ด้วย)
และอาจจะรับได้เกือบร้อยถ้าจำเป็น
ศูนย์ได้พยายามมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะพยายามรับสุนัขในกรณีฉุกเฉิน
ที่ป่วยหนักหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส
สุนัขบางตัวเราไปรับเพื่อทำหมันหรือเป็นโรคที่ต้องได้รับการดูแลรักษา
พักฟื้นอยู่ที่ศูนย์จนกระทั่งหายป่วยและเมื่อหายแข็งแรงดีแล้ว
เราก็ต้องตัดใจพาเขากลับไปที่เดิม กลับไปต่อสู้ชีวิตและมีชีวิตอยู่อย่าง
“หมดหวัง” เหมือนเดิม
สุนัขบางตัวก็ถูกนำมาพักที่ศูนย์เพื่อรอคอยหาผู้อุปถัมภ์
บางตัวก็ไปช่วยรับมาเพื่อให้พ้นจากอันตรายจากการทำร้าย เจตนาฆ่าให้ตาย
อย่างไรก็ตาม
สุนัขบางตัวมาอยู่ที่ศูนย์ในสภาพที่น่าสงสารจากเรื่องราวต่อไปนี้
เรื่องจริงน่าสลดใจของสุนัขจรจัดตามท้องถนนและที่วัด
- สุนัขมักจะถูกรถยนต์ หรือรถจักรยานยนต์วิ่งทับ วิ่งชนอยู่เป็นประจำ
อุบัติเหตุเกิดขึ้นขณะที่วิ่งข้ามถนน นอนหลับอยู่ข้างรถ
ใต้รถหรือแม้กระทั่งนอนหลับอยู่บนขอบข้างถนนก็ไม่เว้นถูกรถชน ถูกรถทับ
ศูนย์แคร์ ฟอร์
ด๊อกส์ได้รับสุนัขที่ได้รับอันตรายบาดเจ็บจากการถูกรถชนมากและเสมอ ๆ
บางครั้งก็มีผู้เห็นเหตุการณ์พบสุนัขนอนบาดเจ็บจากการถูกรถชน
นำสุนัขที่บาดเจ็บไปพบสัตว์แพทย์ทันทีและติดต่อ
ขอความช่วยเหลือจากศูนย์ให้เป็นธุระในเรื่องค่าหมอรักษา ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
บางครั้งสุนัขที่ได้รับบาดเจ็บก็ต้องพักอยู่ที่ศูนย์เพื่อรักษาบาดแผลจนกว่า
จะหายและร่างกายแข็งแรงพอเพื่อจะได้กลับไปต่อสู้กับชีวิตบนท้องถนนที่แสนน่า
กลัวต่อไป
บางครั้งผู้ที่เคยให้ความช่วยเหลือสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้ก็ยังคอยติดตาม
สอดส่องดูแลเท่าที่สามารถจะทำได้ นาน ๆ
สักครั้งหนึ่งถึงจะมีปรากฎการณ์วิเศษเกิดขึ้นกับสุนัขที่โชคดี
โดยได้รับอุปการะจากผู้เคยช่วยเหลือเขา
เกิดความผูกพันสงสารรับเขากลับบ้านไปเป็นสัตว์เลี้ยงของครอบครัว
สุนัขที่บาดเจ็บจากอุบัติเหตุหรือป่วยเป็นโรคร้ายแรง เช่น โรคไข้หัดอักเสบ
โรคลำไส้อักเสบ และเมื่อต้องมีชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก
ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอดในทุกวิถีทาง
สุนัขจรจัดเหล่านี้ก็ต้องเสียชีวิตในเวลาไม่นานด้วยโรคร้าย
สุนัขที่ป่วยด้วยโรคประสาทพิการ กระดูกหัก กระดูกหลุดเลื่อน
บาดแผลเปิดเน่าเรื้อรัง ความเจ็บป่วย
เจ็บปวดก็ทำให้ชีวิตของสุนัขเหล่านี้สั้นลงด้วย ตายเร็วขึ้น
ในบางกรณีก็อาจจะเป็นความกรุณา แต่เมื่อพบเห็น แล้วก็รู้สึกเศร้าใจ เวทนา
สงสารกับชีวิตของพวกเขาที่ไม่ควรจะได้รับ
บางครั้งก็มีผู้หวังดีเก็บสุนัขจรจัดข้างถนนมาให้ศูนย์เลี้ยงและสัญญาจะจ่าย
ค่าเลี้ยงดูช่วยเหลือ แต่เขาเหล่านั้นก็หายไป ไม่เคยรักษาสัญญาที่ให้ไว้
- เมื่อศูนย์ได้รับข่าวว่ามีสุนัขบางตัวมีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพและศูนย์
สามารถช่วยเหลือให้อาการดีขึ้นได้ ถ้าได้รับการรักษาดูแลที่ถูกต้อง
ตัวอย่าง เช่น สุนัขที่อาศัยอยู่เป็นที่เป็นทางตามสถานที่จอดรถ หรือ ตามวัด
ในครั้งแรกเราจะพยายามช่วย โดยแสดงการป้อนยาสุนัขวิธีง่าย ๆ
ให้คนที่รักสัตว์และอาศัยอยู่ละแวกนั้นดูเป็นตัวอย่าง อย่างไรก็ตาม
ถ้าเราพบสุนัขที่สุขภาพทรุดโทรม อาการสาหัส
เราก็ต้องนำเขามาพักอยู่ที่ศูนย์พักฟื้น
เพื่อให้ได้รับการดูแลรักษาที่ถูกต้องต่อไป เรื่องน่าเศร้าตรงที่ว่า
มีสุนัขจำนวนมากที่ศูนย์กำลังให้รับการรักษาอยู่เดี๋ยวนี้เป็นสุนัขที่มี
เจ้าของแทบทั้งนั้นและเจ้าของไม่เอาใจใส่ดูแลจนกระทั่งอาการอยู่ในขั้น
รุนแรง

เราเชื่อว่าสุนัขจรจัดและสุนัขที่ถูกทอดทิ้งเหล่านั้น
ต้องเผชิญกับความเจ็บป่วย บาดเจ็บหรือเมื่อเริ่มแก่ตัวลง
จากชีวิตที่ต่อสู้เพื่อความอยู่รอด มีร่องรอยบาดแผล ไม่มีขนปุกปุย
หน้าตาไม่น่ารัก ไม่น่ากอดเหมือนเมื่อตอนยังเป็นลูกสุนัข
สุนัขเหล่านี้ไม่มีสภาพอยู่ในเกณฑ์ที่จะประกาศหาผู้อุปการะเลี้ยงได้
เพราะฉะนั้นศูนย์ แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ ก็ต้องช่วยเหลือสุนัขเหล่านี้
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีหน้าตาไม่น่ารั ก
ไม่น่าเอ็นดูพอที่จะหาผู้อปการะเลี้ยงได้
แต่อย่างน้อยสุนัขจรจัดที่น่าสงสารเหล่านี้ก็สมควรที่จะได้พบกับชีวิตที่ดี
ขึ้นบ้าง
ติดต่อทราบเรื่องราวของสุนัขที่ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษได้ที่ลิงค์นี้
มูลนิธิพิทักษ์รักษ์สัตว์เพื่อสังคม Care for Dogs Foundation
12 หมู่ 11 ต.น้ำแพร่ อ.หางดง จ.เชียงใหม่
Phone: 0847 52 52 55
Website: http://th.carefordogs.org